برگزاری همایش ملی بزرگداشت منوچهری دامغانی با انتصاب دبیر علمی کلید خورد

با انتصاب دبیر علمی و تخصصی، برگزاری همایش ملی بزرگداشت منوچهری دامغانی در دامغان در سال آینده کلید خورد.

به گزارش پایگاه خبری دامغان نما به نقل از روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان در ابلاغی دکتر نوید فیروزی را به عنوان دبیر علمی و تخصصی همایش بزرگداشت منوچهری دامغانی تعیین کرد

متن ابلاغ فرشید فلاح به شرح زیر است.
با عنایت به تعهد، توانمندی و تجارب ارزشمند جنابعالی و با توجه به در پیش رو بودن همایش ملّی بزرگداشت منوچهری دامغانی، بر اساس این ابلاغ به عنوان دبیر علمی و تخصصی همایش تعیین می شوید تا ضمن هماهنگی با اینجانب و دبیرخانه انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان نسبت به پیگیری و انجام امور، اقدام نمایید.

تشکیل دبیرخانه علمی، برگزاری منظم جلسات علمی‏- مشورتی، تشکیل کمیته های مرتبط، تدوین و انتشار فراخوان مقالات، استفاده بیشینه از ظرفیت دانشگاهها و مراکز علمی‏- ادبی کشور و استان برای ارتقاء سطح کیفی همایش و … از جمله وظایف مورد انتظار است. امیدوارم در سایه عنایات حضرت حق و همفکری سایر اعضاء دبیرخانه همایش، در انجام امور محوّله موفق و سربلند باشید.       

منوچهری دامغانی، با نام کامل ابوالنجم احمد بن قوص بن احمد دامغانی، شاعر نیمه‌ قرن پنجم قمری است.

منوچهری دامغانی پس از تحصیل در زبان و ادب عرب، به خدمت امیر منوچهر فلک‌المعالی، پسر شمس‌المعالی امیر قابوس وشمگیر، والی گرگان، درآمد. از همین جهت بود که لقب “منوچهری” را برای خود برگزید. پس از مرگ امیر قابوس، منوچهری دامغانی عازم ری شد تا به خدمت طاهر دبیر، منصوبِ سلطان محمود غزنوی در ری، درآید. از آنجا به دربار راه یافت و به مدح سلطان و نیز وصف طبیعت پرداخت. با وجود این، بر خلاف دیگر شاعران زمانه‌ی خود، تعداد ابیاتی که منوچهری دامغانی در مدح و ستایش دیگران سروده است کمتر از ابیات تغزلی اوست.

منوچهری دامغانی با زبان و شعر فارسی و شاعران فارسی‌زبان آشنایی داشت. وی همچنین بر زبان و ادبیات عرب احاطه‌ی کاملی داشت و بر علوم دینی نیز مسلط بود. علاوه بر آن، از دانش خوبی در علوم دیگر مانند ستاره‌شناسی، طب و موسیقی بهره‌مند بود.

ادوارد براون وفات منوچهری دامغانی را 1041 میلادی برابر با 432 هجری قمری عنوان کرده است. بسیاری از مورخان معتقدند که عمر این شاعر ایرانی بسیار کوتاه بوده و در جوانی از دنیا رفته است.

درباره‌ محل دفن منوچهری دامغانی نیز اطلاعات دقیقی وجود ندارد. بنا بر برخی گمانه‌زنی‌ها، منوچهری دامغانی در محل گنبد زنگوله واقع در شهر دامغان در استان سمنان دفن شده است، امری که به دلیل نبود شواهد محکم، بیشتر به حدس و گمان نزدیک است تا به واقعیتی قطعی به هر روی، در این مکان، آرامگاهی خشتی وجود دارد که در فهرست آثار ملی ایران، به عنوان آرامگاه منوچهری دامغانی ثبت شده است.