روایتی از یک مادر کار آفرین؛

نان حلال را از زیر چرخ و سوزن بدست آوردم

محبوبه قربانیان یکی از زنان سرپرست خانوار است که نقشی پررنگ تر از نقش مادری را بر صحنه زندگی نگاشته و بی صدا دست روی زانوی خودش گذاشته‌ تا دستش پیش غریبه و آشنا دراز نشود.

به گزارش خبرگزاری دامغان نما؛ زنان سرزمین من قهرمانان بزرگ  از مقاومت و ایثار هستند که لقب مادری و همسری لباسی برازنده تنشان است و گاهی فراتر از یک مادر و همسر گام برمی دارند و قلم در توصیف آنها ناتوان می شود.

کسانیکه بی صدا دست روی زانوی خودشان گذاشته‌اند تا دست‌شان پیش غریبه و آشنا دراز نشود، زنان و مادرانی که این روزها تجسم مردانگی هایی هستند که مفهوم آن از مرزهای جنسیت فراتر رفته است و امروز فرصتی برای قدرشناسی از این بزرگ زنان تاریخ ایران است.

محبوبه قربانیان یکی از زنان سرپرست خانوار است که نقشی پررنگ تر از نقش مادری را بر صحنه زندگی نگاشته و مهرمادری و قوت پدری را در هم آمیخته و به فرزندانش بخشیده است.

محبوبه که به دلیل جدایی از همسرش وظیفه سرپرستی از تنها فرزندش را برعهده می گیرد ، با هنر خیاطی کسب و کاری راه انداخته است در مورد شروع کارش برایمان اینگونه گفت: من عاشق خیاطی هستم و به همین خاطردبیرستان وارد رشته طراحی دوخت شدم و در دانشگاه هم هیمن رشته را ادامه دادم و هنوز درسم تمام نشده بودم که در یک مزون عروس مشغول به کارشدم.

این بانوی کار آفرین در ادامه افزود: حدود ۸ سال با اداره آموزش و پرورش دامغان همکاری داشتم  و البته امید به استخدام در این نهاد را داشتم که متاسفانه به دلیل برخی اهمال کاری های مسئولین نتوانستم جذب آموزش و پرورش شوم.

قربانیان که کار و تلاش را سرلوحه روزمرگی هایش قرارداده است،تصریح کرد: تنها کاردر آموزش و پرورش برای من کفایت نمی کرد و در کناران مغازه ای برای تک دوزی راه اند اختم.

وی که برای ۴ نفر دیگر هم اشتغال آفرینی کرده است در مورد راه اندازی کارگاه تولیدی‌اش ابراز کرد: بعد از جدایی از همسرم در دامغان با حمایت کمیته امداد توانستم کارگاه تولیدی را راه اندازی کنم و بعد از مدتی برای رونق بیشتر کارم به سمنان آمدم.

این بانوی کارآفرین همچنین خاطرنشان کرد: من بعداز جدایی ازسمت خانواده ام بسیار مورد حمایت بودم و حتی مادرم با راه اندازی تولیدی خیاطی من مخالف بود، اما چون دوست نداشتم در زندگی محتاج کسی باشم روی پای خودم ایستادم و شروع به کار کردم.

این مادر کار آفرین که دارای دو فرزند حاصل دو ازدواجش است،بیان داشت: بعد از جدایی از همسرم کارگاه تولیدی را راه اندازی کردم و و برای رونق بیشتر کارم به سمنان مهاجرت کردم و خوشبختانه با ازدواج مجدد همسرم بسیار حامی من است.

وی با بیان اینکه من نان حلال را از زیر سوزن و چرخ خیاطی بدست آوردم ابراز کرد: قطعا در این مسیر سختی های زیادی کشیدم و امورز به نقطه ای رسیدم که توانستم برای چند نفر دیگر هم اشتغال آفرینی کنم و حتی به همسرم پیشنهاد دادم که باهم خیاطی را مدیریت کنیم.

محبوبه مهمترین دغدغه امروزش این است که در یک مکان متعلق به خودش کارگاه تولیدی را راه اندازی کند و در این باره به خبرنگار مرآت گفت: اجاره نشینی و جابه جایی مرتب مکان کارگاه باعث می شود نتوانم تبلیغات درستی برای کارم داشته باشم و به محض آنکه در یک مکان شناخته می شوم مجبور به جابه جایی هستم.

وی همچنین تصریح کرد: اگر مسئولین حمایت کنند تا در یک زمینی اگرچه در اطراف سمنان بتوانم خانه و کارگاه را در یک محل راه اندازی کنم وظایف مادری و کاری را به نحو بهتری انجام می دهم و البته در اینخصوص رایزنی های بسیاری انجام دادم، اما هنوز موفق نشده ام.

قربانیان در نهایت اظهار کرد: از مسئولین تقاضا دارم تا برای کارآفرینان ارزش قائل شوند و برای رسیدن آن‌ها به هدف کمک حال آن‌ها باشند تا اگر کسی ایده‌ای برای آغاز کار داشت در مسیر از مشکلات راه نترسد و موانعی بر سر راهش وجود تداشته باشد/مرآت