اهمیت و جایگاه غنی سازی اورانیوم برای جمهوری اسلامی ایران از منظر راهبردی، سیاسی، علمی، فناورانه و صنعتی

۱_ اهمیت راهبردی و سیاسی

۱_۱ تضمین تأمین سوخت راکتورهای تحقیقاتی و اهمیت حیاتی تولید رادیوداروها و قابلیت تولید سوخت راکتورهای قدرت

توان بومی غنی سازی اورانیوم به عنوان رکن اساسی در تضمین تأمین پایدار سوخت برای راکتورهای تحقیقاتی کشور ، اهمیت راهبردی بالایی دارد.

این راکتورها نقش کلیدی در تولید رادیوداروهای حیاتی ایفا می کنند که بیش از یک میلیون بیمار ایرانی سالانه به آنها وابسته اند‌. رادیوداروهایی که در درمان بیماری هایی چون سرطان، بیماری های قلبی، و اختلالات عصبی کاربردهای حیاتی دارند.

نبود استقلال در تأمین سوخت این راکتورها، کشور را در معرض وابستگی استراتژیک به منابع خارجی قرار می دهد؛ وابستگی ای که می تواند منجر به قطع با تأخیر در تولید رادیوداروها، اختلال در درمان بیماران و آسیب جدی به بهداشت عمومی شود.

سابقه ی بدعهدی برخی قدرت های خارجی در تأمین سوخت راکتور تهران، نمونه ای بارز از این آسیب پذیری است.

در حال حاضر علاوه بر ظرفیت صنعتی طراحی و تولید سوخت راکتورهای قدرت، ظرفیت های ایجاد شده برای طراحی و ساخت نیروگاه های اتمی و پروژه های طرح ۲۰۰۰۰ مگاوات یک تحول راهبردی است که این امر نه تنها موجب شگفتی جریان استکباری شده است بلکه سبب گردیده تا به هر صورت ممکن از تحقق، قابلیت و ظهور ایران در این عرصه جلوگیری نمایند.

این قابلیت ‌به عنوان یک دارایی راهبردی، فرصت های گسترده‌ای برای تقویت امنیت انرژی کشور، کاهش وابستگی های خارجی و افزایش بهره وری در تولید انرژی‌ هسته ای فراهم می آورد.