دو دوتا چهارتا

علی حاجی قربانی زاده

ما یک تعریفی در علم تکنیکال در تحلیل بازارهای مالی داریم به اسم واگرایی منفی؛ که در ساده ترین بیان ، تا زمانی که اندیکاتورها و قیمت به یک نسبت رشد کند، این رشد قابل توجیه است ولی اگر یکی جلوتر از دیگری رشد کند باید انتظار یک اصلاح در قیمت برای برگشتن این نسبت به روند طبیعی بود

عین همین تعریف رو در قیاس قیمت #بنزین با آب معدنی و #دلار رو مثال میزنیم

قابل توجیه نیست که ۹ لیتر آب معدنی، ۳۰۰۰۰ تومن
و ۹ لیتر بنزین اون هم آزاد، ۲۷۰۰۰ تومن!!

این دقیقاً عین همان واگراییست
در این شرایط در این دهه های اخیر هیچوقت آب معدنی ارزان نشده بلکه قیمت بنزین زیاد شده
از بنزین ۶ ریالی سال ۱۳۵۵ تا ۳۰۰۰ تومنی سال ۱۴۰۰

هر چه دیرتر این اصلاح رخ داده، شوک بالاتری به بازار وارد شده و رکورد این شوک، آبان ۹۸ بود؛ هم از لحاظ زمانی بعلت اینکه سابقه نداشته ۵ سال قیمت بدون تغییر بماند به دلیل سیاست های انتخاباتی و صبح جمعه ای دولت سابق
و هم از نظر مقایسه با قیمت دلار (از قیمت دلار ۴۰۰۰ تا ۱۱۰۰۰ قیمت بنزین همچنان ۱۰۰۰ تومن بود)

اما حالا از دلار ۱۱ تومنی تا دلار ۲۵ تومنی فعلی همچنان قیمت بنزین ۱۵۰۰ سهمیه و ۳۰۰۰ آزاد است
رؤیای دلار زیر ۲۰ رو باید از سر بیرون کرد اگر تورم کاهش پیدا نکند، نمیگوییم نمی شود، حداقل در روی کاغذ این امر براحتی میسر نیست، پس فرضیه اصلاح قیمت دلار کلاً رد شده است

دولت جدید اما ۲ راه بیشتر ندارد
یا این واگرایی را اصلاح کند تا از شوکی مشابه آبان ۹۸ جلوگیری کند
یا با هدف حفظ محبوبیت در اول دولت، این کار را به تعویق بیاندازد

اما یک نکته مهم را اضافه کنید؛ در ۴۵ سال گذشته همیشه قیمت بنزین و #گازوئیل با هم رشد کرده ولی آبان ۹۸ این برنامه ریزی به هم خورد، این اتفاق رخ نداد و قیمت گازوئیل همچنان با بنزین ۷۰۰ تومنی محاسبه می شود

ضمناً تأثیر قیمت گازوئیل بر قیمت تمام شده تمام صنایع بسیار بیشتر از قیمت بنزین است

تمام این قطعات پازل رو کنار هم بچینید و آینده دور و نزدیک را ترسیم کنید
به امید روزهای بهتر برای ایران عزیز